اندازه ی مصنوعی بزرگ ترین اسکلت تیرانوسور رکس فسیل مدل اسکلت دایناسور

مدل فسیل دایناسور اسکلت رکس تیرانوسوروس مصنوعی در اندازه واقعی

     انتخاب عالی. یک ماکت اسکلت رکس تیرانوسوروس در اندازه واقعی، یک اثر نمایشی نهایی است که ترکیبی از

مقیاس الهام‌بخش با جذابیت علمی را در خود جای داده است. در اینجا یک راهنمای کامل در مورد آنچه این امر مستلزم آن است، از علم

پشت آن تا منظره نمایش آن آورده شده است.

ویژگی تعیین کننده: مقیاس

یک رکس تی در اندازه واقعی فقط یک مدل بزرگ نیست؛ بلکه یک نصب معماری است.

• ابعاد: تقریباً 12.3 تا 12.8 متر (40-42 فوت) طول و حدود 3.7 تا 4 متر

    (12-13 فوت) ارتفاع در باسن.

• تاثیر: فضای اشغالی خود را تحت سلطه دارد و فوراً به نقطه کانونی هر سالن، موزه

    سالن یا ورودی پارک موضوعی تبدیل می شود.

گواهینامه ها

نمایش محصول

چرا معمولاً از کامپوزیت های فایبرگلاس و رزین ساخته می شود

برای یک قطعه با این اندازه، انتخاب مواد بسیار مهم است:

1. مدیریت وزن: یک مجسمه رزین یا سنگی جامد وزن زیادی خواهد داشت. یک ساختار فایبرگلاس توخالی

    وزن را به طرز چشمگیری کاهش می دهد (تقریباً 500-900 کیلوگرم / 1100-2000 پوند)، مهندسی سازه،

    حمل و نقل و نصب را ساده می کند.

2. یکپارچگی ساختاری: فایبرگلاس که روی یک اسکلت فولادی جوش داده شده قرار می گیرد، یک

    چارچوب بسیار قوی و در عین حال سبک وزن ایجاد می کند که امکان ژست های چشمگیر و کنسولی (مانند سر بالا یا دم جارویی) را بدون خطر فروپاشی فراهم می کند.

3. جزئیات و دوام: بافت استخوان نفیس را به تصویر می کشد، در صورت آب بندی مناسب در برابر آب و هوا مقاوم است و

    به اندازه کافی برای تعامل عمومی در فضاهای داخلی بادوام است.

آناتومی واقع گرایی: فراتر از استخوان ها

یک ماکت درجه یک فقط یک قالب نیست؛ بلکه یک مجسمه علمی است. عوامل کلیدی واقع گرایی عبارتند از:

الف. دقت علمی (طرح):

• بر اساس یک نمونه خاص: بهترین ماکت ها بر اساس کامل ترین اسکلت های واقعی، مانند

    "SUE" (FMNH PR2081) از موزه فیلد، "STAN" (BHI 3033) از موسسه بلک هیلز، یا "Scotty"

    (RSM P2523.8) از ساسکاچوان.

• علم روز: درک های مدرن، مانند تعداد صحیح دنده ها، استخوان ترقوه

  (furcula)، سوراخ های جمجمه مناسب (سوراخ ها) و جهت گیری صحیح استخوان شرمگاهی را در خود جای داده است

• مفصل بندی: استخوان ها به طور طبیعی در مفاصل به هم متصل می شوند و فضای غضروفی واقع بینانه و پتانسیل حرکت را نشان می دهند.

ب. هنر و صنعت هنری (داستان):

• ژست و شخصیت: ژست یک داستان را بیان می کند.

  • تعقیب کلاسیک: در میانه گام، سر به جلو، دم متعادل کننده.

  • تهدید پویا: بدن پایین آمده، سر چرخیده، فک ها در یک غرش باز شده اند.

  • فسیل موزه: در یک پایه "قدیمی" ایستاده و ثابت تر.

• بافت و رنگ: نقاشان استاد از تکنیک های لایه ای برای جلوگیری از ظاهر "پلاستیکی" و صاف استفاده می کنند.

  • رنگ آمیزی ظریف: شستشوی عاج، اخرایی، امبر و خاکستری، رسوبات معدنی فسیل شده را تقلید می کند.

  • جزئیات سطح: ترک های شبیه سازی شده (ترک خوردگی)، ساختارهای منافذ، و حتی "پرکننده های مرمت" (جایی که فسیل های واقعی

         ناقص هستند) اصالت را اضافه می کنند.

• نقص ها: عدم تقارن های جزئی، علائم آسیب دیده (مانند دنده های SUE)، یا حتی ماتریس رسوبی شبیه سازی شده

    روی قسمت هایی از استخوان ها واقع گرایی را افزایش می دهد.

کاربردهای ایده آل:

• موزه های تاریخ طبیعی: به عنوان یک گالری مرکزی دائمی.

• آتریوم های شرکتی و مجتمع های سرگرمی: یک قطعه بیانیه "عامل wow".

• پارک های موضوعی و جاذبه ها: فرصت عکسبرداری نمادین.

• موسسات آموزشی: برای دانشگاه ها یا مراکز علمی.

• خرده فروشی با تاثیر بالا: برای فروشگاه های اصلی یا برندهای ماجراجو.

یک اسکلت رکس تی در اندازه واقعی چیزی بیش از دکور است؛ این یک تجربه است. مردم را در مسیر خود متوقف می کند، در مورد

گذشته عمیق زمین شگفتی ایجاد می کند و به عنوان یک نماد بی انتها از قدرت، علم و تخیل عمل می کند. هدف این است که هر

بازدید کننده به بالا نگاه کند و عظمت محض یک دنیای گمشده را احساس کند.